Folding at Home – steentje bijdragen aan medisch onderzoek

Door een tweet in de afgelopen weken raakte ik geïnteresseerd in het ‘Folding @ Home’ project. Dit kwam door een tweet van William Lam over een applicatie die VMware binnen één dag uitgerold had.
(Ja, sorry, het is een beetje IT, en dat voor een woonzorg. Dat komt omdat ik (Bart) in de IT werk en vooral met VMware gerelateerde zaken.)

Ik hou wel van knutselen met IT en tegelijk het leren van nieuwe technieken. En wanneer dat dan samengaat met iets goeds kunnen doen voor de samenleving… dan wordt het helemaal interessant.

Wat is Folding@Home

Het makkelijkste antwoord is, lees hun website (onder andere hier).
Maar in het kort. Folding@Home is het simuleren van eiwitten om zo hun gedrag en afwijkingen te begrijpen. Hierbij gaat het dan om eiwitten specifiek voor Parkinson, Huntington, kanker en sinds kort COVID-19
Als je meedoet met Folding@Home, dan doneer je een gedeelte van de rekenkracht van je computer aan het project. Het geïnstalleerde programma krijgt opdrachten vanuit de universiteiten die betrokken zijn bij dit project. Deze opdrachten zijn (deel)simulaties van medische vraagstukken. Wanneer dan de simulatie klaar is, wordt het resultaat naar de universiteit teruggestuurd.

Maar mijn PC is klein

Ja dat klopt. Zeker ten opzichte van de datacenters. Maar toch… door dit gedistribueerde model is er toegang tot heel veel rekenkracht, meer dan een supercomputer beschikbaar heeft. Het is een voorbeeld van ‘alle kleine beetjes helpen.’
En daarom draaien op onze computers, in de achtergrond, het programma van Folding@Home.
Het draait op de achtergrond, op een lage prioriteit, zodat je normale computer werk doorgaat, en je er geen last van hebt.
Maar omdat het 24/7 kan draaien (als je je PC 24/7 aan hebt) zet het wel zoden aan de dijk.

Wat kost het ?

Het kost rekenkracht van je computer. En deze moet daarvoor aanblijven staan. Dus uiteindelijk kost het je electriciteit.

Levert het ook iets op ?

In eertste instantie een goed gevoel. Althans voor mij dan… ik doe iets met mijn IT kennis om medisch onderzoek te helpen, gewoon vanuit mijn huis. Hoe gaaf is dat.
Daarnaast kan je op hun website en sociale kanalen de vooruitgangen volgen.

Waarom doet Tabitha Woonzorg mee ?

Onze visie is ‘To share Your love with those in need’.
In eerste instantie richt dat zich op onze bewoners en de zorg voor hun. Maar we willen ook uitdelen naar de maatschappij om ons heen. Soms zichtbaar, soms niet zichtbaar.
Hiermee dragen we ons steentje bij aan onderzoek naar die rot ziektes en hopen dat de medische wetenschap er hun voordeel mee kan doen.

Doe je mee ?

Wil je mee doen, check dan de site van Folding@Home
Het is een programma installeren, en laten draaien, meer niet.

Bedankt voor het lezen.

‘Meisje, sta op.’ – de start van huize Tabitha

Huize Tabitha, waarom nu juist die naam, en waarom de zin ‘To share Your love with those in need.’ In het logo van Tabitha ? 

Om dit uit te leggen neem ik jullie mee naar het jaar 2009. Op de dagbesteding waar ik toen werkte ontmoette ik Tineke. In september van dat jaar kwam ik in gesprek met haar ouders, zij waren op zoek naar een woonvoorziening voor Tineke. 
Aan de hand van dit gesprek ontstond het idee om Tineke zelf in huis te nemen en voor haar te gaan zorgen.  Het was een spannend idee; zou ik dit wel kunnen? Zou Tineke zich wel ‘thuis’ voelen bij mij? 

To share Your Love with those in need.

Voor je het weet sta je op een tweesprong en besef je dat de keuze die je gaat maken je leven zal veranderen…. Welke kant ga ik nu op? Welke keuze ga ik maken? Samen met de ouders van Tineke werd er afgesproken om het een kans te geven.  
Maar ja, welke naam moest ik geven aan deze weg die ik in sloeg…. 
Want voor het inschrijven bij de KvK heb je namelijk een naam nodig voor je zorg, euh onderneming. Op het eerste gezicht een simpele vraag. Maar welke naam kies je dan, en waarom ? 

’s Avonds werd ik gebeld door mijn moeder en zij had het verhaal van Tabitha gelezen. “Bien” zei ze “dit moet je eens lezen dit past bij jou en wat je gaat doen.” 

Dit verhaal staat in handelingen 9 vanaf vers 36-43

Zo gezegt zo gedaan, ik pakte mijn bijbel en begon te lezen. 
Het eerst vers raakte me direct, want hoe bijzonder zou het zijn als je bekend mag staan om het feit dat je ‘overvloedig’ bent in goede werken, en in liefdesgaven die zij, Tabitha (of Dorcas) deed. JA, dat wilde ik aan Tineke geven, dat zij zich geliefd zou voelen niet alleen door mij maar ook door de Liefde van de Here Jezus.  

Maar het verhaal gaat verder. Tabitha wordt ziek en overlijd.  
Iedereen was in diepe rouw en droegen de boven-en onderkleding bij zich die zij, Tabitha, had gemaakt. Zo erg waren zij aan deze bijzondere en lieve vrouw gehecht! Dat zegt al zoveel.  
Er werd naar Petrus gevraagd, deze kwam, knielde bij haar neer en bad….maar dan draait hij zich om en zegt; “Tabitha (meisje), sta op! (en leef)” en zij krijgt het leven van God terug.  
Ik heb het verhaal die avond meerder malen gelezen en ja het stond er echt; ‘meisje sta op’. Op dat moment leek het wel of juist die woorden er voor mij stonden geschreven…. 

Soms kan het in je leven behoorlijk stormen en snap je niet waarom dingen gebeuren of gebeurd zijn en voor je het weet kan het voelen alsof je niet meer leeft.  
Maar dan grijpt God op een wonderlijke manier in en zegt: “meisje sta op”

In die periode voelde het alsof ik op een tweesprong stond. Ik bad veel en vroeg vaak ‘Heer, is dit de Weg? Vind U echt dat ik dit moet doen? Juist nu, nu het stormt ?’  
Er kwam geen briefje uit de hemel, geen droom of ‘beeld’. Toch kwam er wel rust… volledige rust. Ja, deze weg was goed. Ook al begreep ik de weg niet en kon ik totaal niet overzien wat me te wachten stond. Wat ik wel begreep was dat God zei; ‘meisje, sta op en leef!’.  

‘To share Your love with those in need.’

In de jaren die volgenden werd huize Tabitha gevuld. Elke bewoner heeft haar eigen verhaal, haar eigen beperking, haar eigen zorgvraag, haar eigen taal. Wat is het dan een voorrecht om de bewoners elke keer weer bij Jezus te mogen brengen. Hij laat ze open bloeien en zorgt voor ze. 

In die tijd hoorde ik tijdens een concert van Kees Kraaijenoord het nummer ‘Heavens King’ 

Kees Kraayenoord - Heavens King

Heavens King
Who created everything
Is there something I could bring to You?
A thousand songs, could they ever be enough
To thank You for Your Father's love for me?
Here I am, Here I am.

I bring my heart, my hands, my feet
To share Your love with those in need
Let it be my song of love for You
Use my voice to tell Your story
Use my arms to hold the lonely
Let that be my song of love for You

Heavens King
Who created everything
Is there something I could bring to You?
Saviour, You desire truth within
A broken and a willing heart for You
Here I am, Here I am
 
Here I am, send me to the nations
Here I am, to bind up the broken-hearted
Here I am, to comfort those who grieve
Here I am, to bring freedom to the captives
Here I am, to release the ones in darkness
Here I am

Dat lied raakte mijn hart…. “Dat zou gaaf zijn als Tabitha een plek mag zijn waar Uw liefde uit centraal staat en word uitgedeeld. Ja Heer mijn hart, handen en voeten mag U gebruiken zodat Uw liefde uitgedeeld wordt aan de mensen die niet gezien worden.’  

I bring my heart, my hands, my feet 
To share Your love with those in need

Dit lied haakte feilloos aan bij het verhaal van Tabitha. Zij stond er juist om bekend, om haar goede werken en liefdesgaven! Het verwoorde mijn verlangen en motivatie perfect. 

Tabitha bestaat 10 jaar

Hij bracht en brengt me steeds weer op dit punt; ‘Laat ze zijn wie ze zijn. Ik heb ze mooi gemaakt en met een reden op deze aarde gezet, en door Mij mag jij ze laten bloeien.’ Eigenlijk is het zo eenvoudig… God vraagt; ‘breng de mensen bij Mij, zorg voor ze zoals IK voor jouw zorg. Omarm ze zoals IK jou omarm, Kijk naar ze zoals IK naar jou kijk, maar vooral; laat ze zijn!  En weet je wat het goede nieuws is?  
Hoe beperkt ze ook zijn, IK werk door ze heen
.’ 

Door de jaren kreeg ik mensen op mijn pad met allerlei beperkingen, mensen die door allerlei omstandigheden beschadigd waren en die door de maatschappij niet gezien werden. Mijn hart ging steeds meer uit naar deze mensen en ik ervoer dat God een passie in mijn hart, juist voor deze groep mensen, legde. 

Keer op keer maakt het mij stil dat Tabitha, ‘meisje sta op’, niet alleen voor mij klonk op die dag maar dat het ook geld voor de mensen die naar huize Tabitha komen.  Dat God ook nu steeds weer mensen op mijn pad brengt die Zijn Liefde zo hard nodig hebben , mensen die afhankelijk zijn van hulp van anderen. Juist deze mensen die daarom zo kwetsbaar zijn hebben Zijn Liefde en Zorg nodig.  

Dus daarom heet het huis ‘ Tabitha’. 
Ik besef me maar al te goed dat dit huis bestaat door Hem en Zijn genade.  
In de storm riep Hij: ‘meisje sta op. Doe waarvoor Ik je heb bedoeld. Je hebt gaven en talenten van Mij gekregen, gebruik ze tot eer van Mijn naam.’ 

Hoe bijzonder is het dan dat Zijn Liefde centraal staat in huize Tabitha. Dat ik Zijn Liefde mag uitdelen aan mensen met een beperking, mensen die op mijn pad komen. Met als doel dat in samenwerking met Hem, ze tot bloei zullen komen en zullen gaan leven. 

Jacobien